Nieuws
Teams
Programma
Uitslagen en standen
Verslagen

Clubinformatie
Lidmaatschap
Contributie
Sponsoren
SponsorKliks
Zaal
Fotoboek
Gastenboek
Inloggen

<<     October 2019     >>
Zon
Maa
Din
Woe
Don
Vri
Zat
  
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
  

Zuvo 1 - Heren 2

Een duistere middag....

Ik voel me beroerd. Met glazige ogen kijk ik rond, om uit te vinden waar prutteltje papa’s telefoon heeft verstopt. Aah, daar ligt hij. Gelukkig. Ik moet Nick Smits bellen. Het lukt me gewoon niet om vandaag af te reizen naar het zundertse. Met moeite weet ik het telefoonnummer in te toetsen. Hij gaat over. Eenmaal. Tweemaal. “Uche, uche, met de kapitein”. Ik gniffel een beetje door mijn griep heen. “Nick? Met de pruttelende hier. Ik wil je ee... goed dat ik je spreek pruttelende.” Ruwweg word ik afgekapt. “Ik voel me beroerd, heb 5 dagen in mallorca... eeeh 5 dagen in een hotel in een stad waar niemand ons ke... nee verdulleme, ik ben ziek pruttelende. Ik kan niet mee naar de helden. U zult alleen moeten gaan. Succes!” Maar Nick, nick ik kan zelf ook... nick. NICK!” geen kiestoon. Ik moet een vervanger bellen.

 

De telefoon gaat over. Eenmaal. Tweemaal. Ik hoor een klik, vervolgt door een metaalachtige vrouwenstem. “goedendag. Dit nummer is niet langer in gebruik. Deze persoon is met de noorderzon vertrokken naar madagascar, om vlinders in hun natuurlijke habitat te volgen”. Geen razende dus.

 

Wie dan? Wie dan? Het klamme zweet breekt me uit. En ik voelde me al zo beroerd. Langzaam borrelt in naam in mijn gedacht omhoog. Een uiterste nood. Zou hij daadwerkelijk willen? Zou hij kunnen? Maar bovenal, zou ik het durven. Ik twijfel. Voel dat het klamme zweet langzaam omslaat naar angstzweet. Met knikkende knieen begeef ik me naar mijn kluis, en draai deze middels de cijfercode langzaam open. Er ligt een papiertje in. Een 6 cijferig nummer. Ik draai het eerste. Het wordt kouder. Ik draai het tweede tweede. Mijn adem vormt al ijswolkjes. Ik bibber, ik beef. Het laatste nummer. Mijn hart slaat een slag over. En dan ineens! Een ijselijke gil in mijn hoofd. Een stem klinkt, maar ik hoor niet wat hij zegt. Het klinkt duister. Het klinkt oeroud. Door de gil heen kan ik een enkel woord herkennen. “de schaduw”....

 

Ik zet door. Ik moet. Alles voor mijn mannen. “Schaduw? Zou je een wedstrijd kunnen verslaan? Ergens in Zundert? Om 14:30?” Het wordt stil. De temperatuur zakt verder. En dan ineens, en lach. Een duivese onaardse lach. Alsof het merg uit mijn botten wordt gezogen. Ik zak in elkaar. Het laatste wat ik hoor is een bevestiging. Of althans.... dat hoop ik....

 

MUHAHAHAHAHAHAHAHAHA. Terug ben ik! Sidder en beef, eenvoudige stervelingen! Eindelijk onder u, eindelijk in staat om die duivels van het tweede te verslaan! Ach, hoe heb ik ze gemist, ik, die ze jarenlang alle trucjes van het hufter-zijn heb bijgebracht. Ik zie ze beginnen, tegen Zuvo! Alsof de tijd heeft stil gestaan, muhhahahahaha. Maar wat is dit? Hebben mijn oogappels het lastig? 11-10, en het gaat nog steeds op side-out? 14-11 achter? Waarom wordt er niet gescoord? Waarom oogt het twijfelachtig? En wie is die gekke man op de bank? Chris konings? Geen Nick? Wat is dit? Wat gebeurd hier? Vragen vragen. Duister vlieg ik naar de andere hoek van de sporthal, waar ik een beter zicht heb. Ik zie een worstelend tweede, en een ontketend zuvo. De afstemming ontbreekt op het midden, de service is waardeloos en het blok is zo duister dat zelfs ik me er niet in kan verbergen. De 25-19 is volkomen terecht, Zuvo is op dat moment beter. Overigens fijn om weer te zien dat er eindelijk weer is een scheidrsrechter is die tegen het roemruchte twidde fluit, dat is lang geleden muhaaa.

 

Zouden mijn schaduwrijke mannen in staat zijn de boel om te draaien? Aan die kale koppen te zien zitten ze weinig in de zon, er groeit niet veel. Een goed teken. Het gaat iets beter. De service gaat lopen. De aanval loopt beter. Het blok blijft dramatisch. Toch komt Atak’55 op een 23-22 voorsprong. Weer gaat die bal naar die 7. Weer slaat hij hem er langs. 23-23. 24-23 voor Zuvo. Atak’55 komt terug, een prima service en 24-24. Weer naar 7. Weer een punt. 25-24. Het is net te weinig. 26-24. 2-0. Niet voor het eerst dit jaar staat de groep op barsten in een uitwedstrijd. Alle donders! Wat nu? Niek smits erin. Een ander strijdplan. Als dat gekke zuvo constant met 2.5 man op het midden blijft blokkeren, moet die bal naar buiten. Dat gaat beter. Via enkele harde ballen van frutser en Niek komen mijn donkere broeders der duisternis op 13-12. Het blijft gelijk op gaan. Wat mooie tik en peun ballen door het midden. 22-20. Toch weer gelijk. Atak’55 loopt een puntje uit. 24-23. Vervloekt! Het zal toch niet weer gebeuren? Weer gaat de bal naar zuvo naar buiten. Weer... nee, wat doet die gekke kalende diagonaal van Atak’55 nu? Gaat hij nu echt recht omhoog? Geen YMCA figuren makend in de lucht met zijn handen? Zou hij moe zijn? BOEM. Vol in zijn handjes. 25-23, 2-1. Het roemruchte tweede leeft weer.

 

De vierde set. Atak’55 houdt vast aan haar strijdplan. Sander weet de bal juist te spreiden, het buiten staat goed te scoren, het midden komt er soms snel doorheen en de pass ligt redelijk degelijk. Maar toch weer gelijk. Zuvo kan ook goed mee, door veel verdedigend werk. Toch merk je langzaam dat het tij begint te keren. De krachten zijn op, en Atak’55, gedragen door de jongelingen niek en vik (de enige onder de 30 van vandaag) houden het team scherp. Alweer 25-24, alweer een punt verschil. En alle schaduwen nog aan toe, alweer die bal naar buiten. Alweer tegenover die kale frutsende frutser. En verdraaid, alweer dreunt de BOEM door in mijn duistere rijk. MUHAHAHAHHAAHA doet die kale het weer. 2-2. Zouden ze nu doordrukken? Of kan Zuvo de rug rechten?

 

Nee. Zuvo maakt een tactische blunder door drie posities door te draaien, en de helden van het tweede starten scherp, duister en krachtig. 8-4. Wissel van kant. 11-6. Nog een paar beukballen buitenop. 14-8. 14-9. En de laatste bal. Het is klaar. Een 3-2 overwinning, een zwaar bevochten zege.

 

MUHAHAHAHAHAHA. Ik kreeg terug naar de krochten van de onderwereld. Ik ga heen naar het duister, naar de plek waar geen licht is. Ik heb weer genoten van mijn pionnen. Volgende week spelen ze tegen kwik. Mij te koud.

 

 













V.C. Atak '55 • Secretariaat: Watersnip 57; 5165 KN Waspik • t. (0416) 316805
Website: www.atak55.nl • E-mail: secretariaat @ atak55.nl • Rabo De Langstraat: NL43RABO0156593947 • KvK Brabant: 40271499 • Nevobo Regio Zuid: CKM1V5G