Nieuws
Teams
Programma
Uitslagen en standen
Verslagen

Clubinformatie
Lidmaatschap
Contributie
Sponsoren
SponsorKliks
Zaal
Fotoboek
Gastenboek
Inloggen

<<     Maart 2019     >>
Zon
Maa
Din
Woe
Don
Vri
Zat
     
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
      

Erasmus 1 - Heren 2

Zomaar een doordeweeks avondje

Zoals Peter heerschop zou zeggen: “pa-pa-da-pa-pa-da-pa-paaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!” DAAR ZIJN WE WEER! Ik begrijp het beste lezer, ik begrijp het. Ook ik voelde de drang, de nood. Ook ik zat met trillende handjes, zwetend boven een kop koffie na de dag des wedstrijds. Maar helaas, het schrijfverbod blijft van kracht totdat de vloek van verliezen opgeheven wordt. Enkel winnaars worden verslagen (klinkt tegenstrijdig). Verliezers krijgen geen pennestreek.

Donderdag, een gewone doordeweekse dag. In een klein plaatsje, aan het manhattan aan de maas, gelegen in het westen des lands. Men kon nog niet bevroeten wat er die avond zou gebeuren. De cultuurclash. De shock. De horror. De provenciaaltjes die op bezoek zouden komen. De komst van het roemruchte twidde. Naief vertrokken onze jongens zoals altijd, met 7 auto’s voor 8 man en een trainer in de richting van het Rotterdamse. Dat betekende dus ook 50 euro aan parkeerkosten (bestuur, we declareren um, geen zorgen!). Op het parkeerveld aangekomen, konden uw mastadonten vervolgens nog een vrolijke 10 minuten stappen in de richting van de sporthal, daar het terein waarop gespeeld werd de grote had van het complete waasbeeckse. En zo, schuimend over de promenade, kwamen uw talenten aan.

Lambik arriveerde als eerste, al zijn zes haren door de war, ogen op half zeven. Daarna kroop de ouwelullen brigade naar binnen. Muller, die vanwege 17 jetlags niet meer wist of hij nu in berlijn, tokio of rotterdam was. Sander, die overduidelijk een klein dutje had gedaan en met veel gesteun en gepiep te klagen over doordeweekse wedstrijden. Franzel, die zoals altijd stikzenuwachtig geen oog had dicht gedaan. Gelegenheidscoach en trainer Chris Kunings, die het zootje ongeregeld in goede banen moest leiden.

Enkele minuten later arriveerde johannekes. Hij had net een klusje gedaan in de euro-mast (hij was toch in de buurt) en weigerde een woord te zeggen zonder eerst 16 liter koffie naar binnen te hebben gewerkt. En tot slot ed, die we niet zagen binnen komen omdat zijn hoofd onder zijn voeten door naar binnen kroop. En nu hoor ik u denken, “maar reporter, waar zijn die lange loempe lellike bredase langepoten?” Die waren te laat en arriveerden 7 minuten voor aanvang van het inspelen. Snordrukkers.

De wedstrijd. Het begin. Natuurlijk, na 2 verliespartijen zou uw tweede wel even het vuur uit de spreekwoordelijke slofjes gaan lopen! Het zou gaan stormen, het zou gaan vliegen! Ed ontplofte deze keer niet toen hij mocht plaatsnemen naast de coach, maar maakte een onverstaanbaar gromgeluid wat nog eens versterkt werd door de resonerende vloer (Ed’s mond bevindt zich vaak dicht bij de grond). Dit betekende dat uw twidde met de op een na oudste, pardon, meest ervaren opstelling begon.

En de set begon. 25-14! Kaboem. Patsboem. Eeeh, 25-14 verloren. Huh? En geen enkel onvertogen woord? Apathie? Normaal gesproken zouden we nog toch de roemruchte “EEEJ”, gesproken met diepe baraton stem van de spielmacher horen. Of de vertwijfelde “EJEE!”, gesproken door een machteloze libero. Of de halfhartige hoge “EEJ!”, gegild door franzel frutser. Of wat te denken van de machtige “EEJ”, resonerend vanaf de vloer en gesproken door eduardo. Of nog mooier! De “EEEEJE”, vervormd door een bolhoedachtige klank van Lambik. En uiteraard de “EEEEEJEEEE”, met tegenwind gesproken en vervormd door superman. Of wat te denken van de “EEJ”, waarbij wijsheid en jeudigheid de klank van onze mini van de week victorie vertolken. En tot slot de bouwachtige “EEJ”, alsof de constructiegod zelf over de velden schalt, gesproken door johanneks.

Maar niets van dat al. Geen “EEJ”. Set twee. Voor aanvang sprak uw spielmacher echter de volgende woorden: “zo, die hebben we gehad. En dan gaan we nu ballen. Buster, wees jezelf”. En buster greep dit aan om zijn apenstreken, zijn grappen en grollen en nimmer aflatende fanatisme over te brengen op de groep (alhoewel dat clownspak nu ook weer niet nodig was). Onder aanvoering van onze oplevende diagonaal werd het herstel ingezet. Ineens stond Erasmus onder druk, kwam hier niet meer onder uit en via 25-16 en 26-21 werden set twee en drie een prooi van de mannen van kunings.

Set 4. Rare set. Heren 2 kwam niet los en Erasmus pakte brutaalweg een voorsprong. Bij 17-19 werd echter ineens de wedstrijd gestaakt. Op veld 3 ontstond vanwege een ernstige blessure een medisch tumult, waardoor we stil kwamen te liggen. Wij boden de tegenstander een 3-2 verlies aan, daar wilde ze echter niets van weten. Prima. Nadat de wedstrijd anderhalf uur stil lag (vooruit, het was maar 40 minuten echter ik moest dit schrijven van Ed, Sander, Lambik, Superman en Frutser zodat het thuisfront overtuigd was van de noodzaak van het late thuiskomen)  werd vakkundig binnen 7.45 minuut de set binnengehengeld. Via een poeier. Een komeet. Een kanon. Frank buster besloot wel niet wel niet wel niet wel niet wel niet ‘claimt-dat-hij-een-gaatje-zag-maar-in-werkelijkheid-gleed-hij-uit’ de bal binnen te fohnen. Het effect wat de bal kreeg was dusdanig dat er voor de tegenstander geen eer aan te behalen was.

1-3 winst. We zijn er weer.













V.C. Atak '55 • Secretariaat: Watersnip 57; 5165 KN Waspik • t. (0416) 316805
Website: www.atak55.nl • E-mail: secretariaat @ atak55.nl • Rabo De Langstraat: NL43RABO0156593947 • KvK Brabant: 40271499 • Nevobo Regio Zuid: CKM1V5G