Nieuws
Teams
Programma
Uitslagen en standen
Verslagen

Clubinformatie
Lidmaatschap
Contributie
Sponsoren
SponsorKliks
Zaal
Fotoboek
Gastenboek
Inloggen

<<     Maart 2019     >>
Zon
Maa
Din
Woe
Don
Vri
Zat
     
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
      

Heren 2 - Volley2B

Over schildpadden gesproken

‘Van Heumelen! Waarom heb je al die gasten in vredesnaam in het eerste gezet? Dat hadden we niet afgesproken! Dit miljoenen project kan en mag niet falen, hoe dikwijls heb ik dit al gezegd!’ De burgervader gromde. Van Heumelen keek hem wat beteuterd, wat verbaasd aan. ‘Hoe bedoelt u meneer de burgemeester? Ik heb geen idee waar u het over heeft’. Even keek de burgervader hem aan. ‘Dat project. Dat gebeuren waarbij we hadden afgesproken al die eikels in een team te plaatsen. En dat dat het twidde moest zijn. Waarom lees ik hier in tientallen verslagen dat ze in het eerste staan? Van heumelen! Kan je dan helemaal niks?’ Van heumelen zwijgt, en wankelt langzaam naar het bureau van de eerste burger. Daar liggen ze. Tientallen verslagen van ene p. Muskiet. Herhaaldelijk ziet hij het woord vlaggenschip voorbij vliegen. ‘Hoogst-spelend team’ komt ook een aantal keer voorbij. Hij krabt zich achter zijn hoofd. Vertwijfeld kijkt hij de burgemeester aan. “Het zal niet meer gebeuren”. En met die onheilspellende woorden, pakt hij zijn mobiel. En draait het nummer.

 

“Goedemorgen, u spreekt met de pruttelende, wat kan ik voor u doen?”.  “De pruttelende persmuskiet? Mooi! U gaat me nu exact vertellen wat er gisteren is gebeurd met het eerste. En geen excuses, ik wil het nu weten”. “Die hebben helaas na een spannende laatste set verloren meneer”. Het is even stil aan de lijn. “Dat kan niet! Het ANP bericht overduidelijk dat het team na 16 thuiswedstrijden nog steeds ongeslagen is in het waesbeeckse!”. De pruttelende glimlacht. “U spreekt over het Twidde meneer, het roemruchte twidde. Het team vol gouden eikels, het team vol jeugd, het team met weinig haar en verschrikkelijk veel volleybaljaar. U spreekt over het vlaggenschip, de trots van ons allen, het team waar dromen uitkomen. U spreekt over het Twidde.

 

“Maar goed, ik zal u meenemen. Luister!” De pruttelende persmuskiet zakt even langzaam weg in gedachten, ordent ze. Waar zal hij beginnen? Hoe vertel je een goed verhaal? Beter nog, hoe maak je van verschillende verhalen een goed verhaal, hoe vlecht je de draden van persoonlijk genot en drama tot een musicaal geheel? Maar de pruttelende is geen amateur. Hij weet. En hij begint.

 

19:00. Laat, heel laat voor een zaterdag. Dit was de eerste horde die het twidde moest overwinnen. En daarna het grapje van de beheerders, door de mannenkleedkamer de vrouwenkleedkamer te maken en vice versa. En vervolgens, je komt de zaal in. De kou beneemt je de adem, Nick moet de voorbespreking doen terwijl er wolkjes uit zijn mond komen. Maar het roemruchte twidde heeft hier natuurlijk maling aan. Gemiddeld 21 jaar volleybalervaring per persoon (met dank aan victorie, anders zou het 30 zijn). Er werd zoals altijd lamlendig ingeslagen, waarbij onze libero zoals gebruikelijk weer het hardste doorkomt. 

 

Het grappige is dat ik het wedstrijdverslag van de voorgaande 4 wedstrijden weer kan copieren. Uw twidde staat heel de set 1,2 puntjes achter, volleybalt redelijk maar lijkt niet helemaal scherp. Op 10-8 achter gebeurd er echter iets. Hij zei zn rug, wij denken aan faalangst. Desalniettemin maakte onze ijzerhandel koppers b.v. een vreemd geluid, hij stak zn buik naar voren, bracht zijn schild omhoog en waggelde als een schildpad naar de kant. Schijnbaar had hij nog een stuk pijp verkeerd op zijn rug gemonteerd, waardoor hij niet verder kon. Gelukkig is uw twidde flexibel, en bracht Nick vervolgens een opstelling met 3 middenmensen, 1 passer-loper, 1 diagonaal, nun opwippert en daarnaast nog een toeschouwer die we een ander shirt hadden aangetrokken omdat hij toch niets te doen had. 

 

Even was uw twidde van slag. Het herstelde zich echter rap, en kwam tot 18-20. En toen besloot dn dikke braboander dat het wel even genoeg was. Hij keek, hij kwam, hij zag en hij overwon. Via 6(!) een man tegen een eenmansblok te plaatsen en de aansluitingsdoortikbal op 20-20 bracht hij het roemruchte twidde op een 1-0 voorsprong. Het zit niet in onze aard om de opwipper te bedanken, dus bij deze namens alle aanvallers, dank.

 

De tweede set. Het experiment passer/lopende middenamn frutser werd verjaagd naar de diagonaal, waardoor superman wederom als niet-passende loper kon plaatsnemen naast d’n duitser en edje. Het moest gezegd worden, het liep prima. Volley2B was het net nie, waardoor uw twidde via wederom prima verdeelspel snel uitliep naar een 24-20 voorsprong. Lambik kreeg toen ook nog even zijn glorie momentje, door de bal op het hoofd van de spielmacher te mogen tikken, en de set was binnen. 

 

Tot 18-15 voor in de derde set, geen vuiltje aan de lucht. Dit zou echter een waardeloze wedstrijd voor het publiek zijn, als we er wederom met een saaie 4-0 vandaar gingen. Vandoor besloot edje anders. Hij dacht, ik heb minimaal 10 kansen om de bal ineens door de basket te passen, ik ga ervoor! Hij maakte een dealtje met d’n muller, die uiteraard mee deed met deze uitdaging. Helaas mislukte het project faliekant, en via 25-20 stond volley2B nog maar 1 setje achter.

 

De laatste set. Er verschijnt nog steeds een glimlach op het gezicht van de pruttende als hij er aan terugdenkt. Zoveel moois, zoveel te genieten. Waar te beginnen? Allereerst maar is met een beschrijving van de poefbal. Deze bal, uitgevonden door de heer frutser, wordt vaak gespeeld door positie-ontkennende diagonaal aanvallers die stiekem middenmensen zijn. Hij gaat als volgt. Je gaat staan om de 5 meter lijn, handjes omhoog. Je kantelt je bekken iets naar boven, zet je buik iets uit en gaat achteroverhangen. Vervolgens een seintje aan de blokkering dat ze rechtdoor open moeten laten, om de tegenstander de kans te geven de bal vol tussen buik en knie te kunnen poefen. 

 

Of de bal van ed. Waarom zou de wedstrijd bij 24-21 afgelopen moeten zijn? Het team stond al aan de bar, de service van die tegenstander belande op veld 2. Ed zet echter een sprintje in, maakte een snoekduik en wist de bal nog te toucheren voordat hij de grond raakte. 24-22. En dan misschien wel de mooiste. Het een-tweetje tussen dn opwippert en lambik. We vroegen hem achteraf om een reactie. “Miljaar! Mijn bolhoed was voor mijn ogen gezakt, waardoor ik enkel nog maar schanullekes zag. De lijnen zijn geel, en dat is al niet mijn favoriete kleur. De pass kwam, ik moest ipv 4, 5 meter afleggen en 5 is mijn ongeluksgetal. Ik sprong nog wel een beetje voor de vorm, maar mijn strikje zat verward. En zo lag het dus niet aan mij. 

 

Wat we zagen was vervolgens een prachtige imitatie van een schildpad die op de grond belande. Deze imitatie werd vervolgens herhaald door victorie in de kantina, waarna het twidde onder het luid slaken van het overwinningslied de minisnacks naar binnen liet glijden.

 

Het was weer genieten!













V.C. Atak '55 • Secretariaat: Watersnip 57; 5165 KN Waspik • t. (0416) 316805
Website: www.atak55.nl • E-mail: secretariaat @ atak55.nl • Rabo De Langstraat: NL43RABO0156593947 • KvK Brabant: 40271499 • Nevobo Regio Zuid: CKM1V5G